Karamsar Debelenmeler

ne zaman anlar insan her şeyi tükettiğini , sonuna geldiğini , işte bu da bu kadarmış der ne zaman . her geçen gün bir birinini aynı, her şey sinir bozucu şekilde aynı iken ne gereği var daha fazla denemenin sonuç değişmeyecekse ve neden sonuna kadar gitme gereği duyar ki insan bu sonsuz gibi hayatın gelip geçici yapay mutluluklarında . neden o zamanların bir kapalı kutusu olmaz da bir kumbara gibi en mutlu anlarımızın bir parçasını en mutsuz anlarımıza teselli olsun diye saklayamayız . madem ki her şey aynı kalacak madem ki her kurulan yeni umut yerini acımasız bir gerçeklik ve hayal kırıklığına bırakacak ne gereği var ki direnmenin . en akıllıcası değil midir sonlandırmak . onca zamanı israf etmenin onca çabayı boşa çıkarmanın manası nedir ve neden her kötü düşüncenin ardında güzel bir gün ışığı yeni, zalim ,acımasız,küçük bir umut kırıntısına yelken açıyor . neden bu acı bile sonsuzluk gibi gelmiyor da her seferinde acıya bağımlı gibi bu halini bile seviyor insan hayatın . ve benim cümlelerim de aynı hayatım gibi devrik yıkık dökük ama hala ayakta direniyor . ben olmayacağını bile bile hayal etmeye devam eden , yalanların en kötüsünü kendime söyleyerek kendimi bile kandıran bir deli , belki de tek kandırdığım sadece şahsımdan ibaret bir çocuk  selam olsun benim gibilere .

 

bu gürültü gururumun yıkılışından geliyor. öyle bükülüyor ki takur tukur sesler çıkıyor. gururum hiç alışık değildir eğilip bükülmeye, feryat figan hali bundandır. bu feryatlar kuşların çığlıkları gibi hiç kesilmeyen bir gürültü. gururum kırıldı , parça parça, toz toz oldu. değil ki ara ara incinmesine alışkın değilim bu sefer hepten kaybettim . geri de gelmesin zaten artık ona yer yok burada,  hayal kırıklığı aldı yerini. bilirim ikisi birlikte geçinemezler. kardeş kardeş yaşamak ne mümkün. birinin olduğu yerde diğerine yer yok. zaten bu kadar büküldükten sonra ona da ihtiyacım yok ki. hem nasıl bakarım yüzüne, nasıl derim kusura bakma, sen çığlıklar için feryat figan yıkılırken ben aciz bir şekilde sus pus oturdum, elimden bir şey gelmezdi . affet beni. artık bu ezilmiş bünyede sana yer yok gurur. sen buraya yakışmazsın. var git yoluna . ben yeni bir dost buldum üstelik benimle kalmayı kendine mesele etmeyecek bir hakiki dost sonsuza kadar beni terk etmeyecek bir dost . hoş geldin hayal kırıklığı . ne çok geldin, hiç yalnız bırakmadın beni. kıymetini bilemedim kusura bakma. artık  sana alıştım, merak etme bir sen bir ben kaldık bu koca dünyada .

 

 

bilmez misin ki gurur kaldıramaz hayal kırıklıklarını , ağır gelir . birini seçmem gerekti ben hayal kırıklıklarını seçtim. çünkü onlar senden bana kalan tek şeydi .

 

kelebek gibi çırpınıyor ya kalbim bakma mutluluktan değil o . bu çırpınışlar ki öleceğini bilen kelebeğin son direnişleri , çaresizliğine boyun eğmeden önceki son mücadelesidir.

 

ağır hayal kırıklıkları yaşayanlarda küçük bir cesaret kırıntısı bile kalmaz. son bir umut tanesi bile yer bulamaz bitkin gönüllerinde. işte tam şuan yorulmuş , usanmış yüreğim bırak başkasına kendine bile tahammülü çok görüyor.

Karamsar Debelenmeler” üzerine 2 düşünce

  1. İnsan her yere düştüğünde ayağa daha güçlü kalkar derler.Ama bazen kalkmak istemezsin çünkü bilirsin ki bu son düşüşün değildir.Orada öylece oturup geçenleri izlemek, nefes almak istersin.Ama hayat buna asla izin vermez.Sen orada öyle otururken akıp gider.Ayağa kalktığında ise ona yetişe bilmek için koşmak gerekir.Bu yüzden her düştüğünde bir öncekinden daha hızla kalkmak gerek hayata yetişebilmek için…

    • ben de tam senin dediğin gibi nefes almak istiyorum ama ne zaman nefes alsan hala yaşadığının farkına varıp tekar umutla yerinden kalkıyorsun madem ki tek sahip olduğumuz şey umut o zaman ona daha sıkı sarılalım 🙂

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s